Stackers | Sportvoeding | Now Foods Voedingssupplementen

Deze maal opnieuw een tweeluik over een onderwerp dat van belang is in de fitness-, bodybuilding-, en healthwereld: eiwitten.

“Gewoon, altijd whey want je wilt snel spieren. Het heet niet voor niets whey.”

Bovenstaande is een klein fragment uit de standaard kleedkamer-trashtalk, gebaseerd op mijn eigen ervaring. Uit de kennis, en met name de afwezigheid van kennis, bij de gemiddelde sporter blijkt dat niet iedereen het helemaal begrepen heeft. Wat valt er te begrijpen?
Allereerst: wat is eiwit, wat doe je er mee, hoe kom je er aan en welke soorten zijn er? Tenslotte nog iets over kwaliteit.

Eiwit, door sommige kenners ook wel proteïne genoemd, is een stukje van een lange rij gebonden aminozuren. De aminozuren zitten aan elkaar verbonden door middel van een peptide. Een serie aminozuren is datgene dat je binnen wilt krijgen. Er zijn zo’n 100 verschillende eiwitten op de wereld, waardoor er ontelbare combinaties mogelijk zijn. Dit verklaart dan ook de grote hoeveelheid verschillende levende organismen op de wereld: allemaal verschillende rijtjes aminozuren.

De verbinding tussen de aminozuren werd al genoemd: peptide. Een peptide bevat zelf ook aminozuren, maar de mate waarin is niet noemenswaardig. Een peptide verricht echter wel zeer nuttig werk, omdat hij fungeert als verbinding. Deze peptiden behoren tot de groep oligopeptiden. Er bestaat nog een groep: polypeptiden. Zoals de naam al doet vermoeden, bestaan deze peptiden uit meerdere aminozuren.

Je lichaam heeft eiwitten nodig, om goed te werken. Niet alleen de spieropbouw is gebaat bij een voldoende inname van proteïne. Ook de opbouw van hormonen en uiteraard de enzymen staat of valt met het nuttigen van eiwitten.
Wanneer je eiwitten tot je neemt, begint ook in dit geval de afbraak al reeds in de mond ( In tegenstelling tot koolhydraten, zie vorige artikel mbt Insuline ) Zodra de eiwitten in de maag terecht komen, wordt de lange keten van aan elkaar geschakelde aminozuren weer ontkoppeld. Slechts kleine gehakte stukjes eiwit worden vanuit de maag getransporteerd naar de dunne darm. De stukjes zijn onder meer de eerder genoemde peptiden. Er ontstaan dus in feite nieuwe moleculen.
Het hakken van deze stukjes wordt verzorgd door enzymen uit de maag en de dunne darm: peptidasen. De benaming “hakken” is wellicht niet op haar plaats, vandaar de meer geschikte versie: hydroliseren. Zodra de peptiden hun geboorte hebben voltooid, passeren ze de darmwand van de dunne darm. Via deze darmwand komen de peptiden in het bloed terecht.

Nu volgt er een op het eerste gezicht bijzondere stap in dit proces: de zojuist afgebroken eiwitten zijn weer peptiden. Deze peptiden gaan door de bloedbaan heen. De lever wordt uiteraard ook gepasseerd. Maar dan: in de lever worden deze peptiden weer omgezet in volledige eiwitten: de peptiden worden weer een lange keten van aminozuren.
Deze zijn niet geheel gelijk aan die van de inname. In de lever worden namelijk ook de enzymen gevormd die we eerder tegenkwamen in de dunne darm. Tevens worden de zogenaamde bloedeiwitten aangemaakt, die nodig zijn voor een juiste stollingsfactor in het bloed.